Çocuk işçiliğine karşı hareketin ünlü lideri, Ashoka Fellow Kailash Satyarthi, Malala Yousafzai ile birlikte 2014 Nobel Barış Ödülü’nün sahibi oldu.

Hindistan’dan Ashoka Fellow Kailash Satyarthi ve Pakistan’dan eşit eğitim için tutkuyla çalışan Malala Yousafzai’nin 2014 Nobel Barış Ödülü’nü almalarından Ashoka olarak onur duyuyoruz. 

Norveç Nobel Komitesi bu iki ismin “genç insanların karşı karşıya olduğu baskının sona ermesi ve tüm çocukların eşit eğitim hakkına sahip olması yönünde verdikleri mücadele” ile birer örnek olduklarını açıkladı.  

 

“Bu ödül, dünyanın herhangi bir köşesinde, kölelik kıskacında hapsolan en kenara itilmiş çocuğa adanmıştır. Çocuk işçiliği ortadan kalkana kadar durmak yok”-  Kailash Satyarthi

Kailash Satyarthi  çocuk işçiliğine karşı küresel hareketin ünlü lideri. 1993’te Ashoka Fellow seçildi. 2006’da mikro kredi yöntemiyle yoksul insanların finansal alana dahil edilmesini sağlayarak bankacılık sistemini dönüştüren Ashoka Global Akademi üyesi Muhammed Yunus’un ardından, Ashoka topluluğundan Nobel Barış Ödülü’nü alan ikinci kişi oldu.

2014 Barış Ödülü’nün aslında iki Ashoka Fellow’un çalışmalarıyla bağlantısı var. Malala Yousafzai, kız çocuklarının eğitim haklarından eşit biçimde faydalanabilmesi için küresel bir savunucu olmadan önce, bir başka Ashoka Fellow Mohamad Ali’nin Pakistan, Swat’ta açtığı Khpal Kor okulunda eğitim gördü. Okul, Yousafzai ve diğer kız çocuklarının, eğitim fırsatlarının son derece sınırlı olduğu bir yerde bu haktan faydalanmasını sağladı. Yousafzai, UNICEF’in sponsorluğunu yaptığı ve Ali’nin çocukların söz sahibi olmasını sağladığı “Bölge Çocukları Meclisi”nin sözcüsüydü. Bu, Yousafzai’ye farkyaratan becerilerini erken yaşta geliştirme fırsatı verdi. “Ben Malala” adındaki kitabıyla bugün, barış ve kız çocuklarının eğitimi için kararlı bir mücadele veriyor.    

Satyarthi 1983’te bir halk hareketi olan Bachpan Bachao Andolan (Çocukları Kurtarın Hareketi) ile halı üretiminde adil uygulamaların kullanılması ve çocuk işçi kullanılmadan üretim yapılmasını sağlamak amacıyla Rugmark adlı organizasyonu kurdu. Bu hareketler, son 30 yılda 80 bin çocuğu kölelik koşullarından, kaçakçılığa konu olmaktan ve işgücü sömürüsünden kurtardı. Kurumsal davranışı etkilemek için tüketici davranışını kullanan Satyarthi, etik iş uygulamalarını başlattı ve sürdürdü. Son 10 yılda, ürünlerin uygun koşullarda üretildiğini gösteren sosyal etiketler ve aktivizmi içeren yenilikçi stratejisiyle Güney Asya’da çocuk işçiliğinin yüzde 70 oranında azalmasını sağladı ve borçlandırma yoluyla çalıştırılan 1 milyar işçiyi bu sıkıntıdan kurtardı. Ayrıca, eğitimin anayasal bir hüküm olması yolunda ülke çapında yürütülen bir hareketin de öncüsü oldu. Bu çabaları, 2009 yılında Hindistan’da yaşayan çocukların ücretsiz ve zorunlu eğitim hakkını kazanmaları için bir yol açtı.

Satyarthi iki büyük sivil toplum hareketinin mimarı: Tüm dünyadan sivil toplum kuruluşları (STK), öğretmen ve işçi sendikalarının katılımıyla düzenlenen Çocuk İşçiliğine Karşı Küresel Yürüyüş (GMACL) ve Küresel Eğitim Kampanyası.

GMACL, Uluslararası Çalışma Örgütü’nün (ILO) çocuk işçiliği konusunda çağ dışı kalmış politikalarını değiştirme kararı almasında etkili oldu. Satyarthi’nin çocuk işçiliği, kölelik ve seks işçiliğine karşı daha güçlü yaptırımlar içeren bir uluslararası hukuk talebiyle Manila’da başlattığı hareket, 103 ülkeden çocukların, devlet başkanlarının ve diğer paydaşların ILO’nun Cenevre’deki merkezinde bir araya gelmesiyle sonuçlandı. Bu kampanya sayesinde ILO tarihinin en hızlı sözleşmesini onayladı. Sözleşme, çocuk işçiliğinin kabul edilemez biçimleri, işe alım için asgari yaş ve tehlikeli işlerin gereklilikleri konusunda bir standart getirdi. 

Satyarthi, bu kampanya ile normal şartlarda bir araya gelmeyecek ortakları ve paydaşları bir araya getirerek kolektif bir ses oluşturdu ve yeni bir koalisyon kültürü yarattı. STK’ların, sendikaların, dini organizasyonların ve daha da önemlisi kurtarılan çocuk işçilerin yarattığı işbirliği sayesinde çocuk işçiliğine son verilmesi yönünde küresel bir talebin oluşmasına katkı sağladı. Geliştirdiği bu koalisyon stratejisini kullanarak şimdi de çocuk işçiliği ve kölelik konularını Birleşmiş Milletler’in Milenyum Kalkınma Hedefleri’nin 2015 sonrası gündemine sokmaya çalışıyor. 

Kailash Satyarthi kimdir? 1953’te Hindistan’ın Madhya Pradesh eyaletinin küçük bir köyü olan Vidisha’da doğdu. Elektrik mühendisliği eğitiminin ardından, yüksek gerilim mühendisliği alanında yüksek lisans yaptı. Bhopal’daki bir okulda birkaç yıl mühendislik dersleri verdikten sonra toplumsal değişim için daha fazla doğrudan çalışma yapmak istediğine karar verdi. Onu motive eden, bir öğrenci olarak yaşadığı tecrübelerdi. Diğerlerinden daha az şanslı olan öğrencilerin yaşadığı mahrumiyetin ne demek olduğunu biliyordu ve onların ihtiyaçlarına somut olarak karşılık verebilmek için girişimlerde bulundu. Örneğin, maddi durumları ders kitaplarını almaya elverişli olmayan çocuklar için bir “kitap bankası” oluşturdu. Bu, zamanla yaygın ve sürdürülebilir bir çabaya dönüştü. Satyarthi 1993 yılından beri Ashoka Fellow.